In dit jubileumboekje kunt u lezen wat er in de afgelopen 40
jaar is gepasseerd. Als bestuur gaan we er vanuit dat we ook in de
komende jaren met veel plezier verder gaan, en dat we over 10 jaar
samen met u ons gouden jubileum zullen vieren. Een voorwaarde is wel
dat we het aantal leden en donateurs op peil kunnen houden. Immers, de
contributies en donaties zijn onze belangrijkste inkomstenbron, en dus
essentieel om te kunnen voortbestaan. Een uitbreiding van leden (zowel
beginners als gevorderden) en donateurs stelt de toekomst van onze
vereniging veilig.
Zoekt u een nieuwe uitdaging, kom dan eens langs. Ons enthousiasme voor
de accordeon zal ook u niet onberoerd laten... En wanneer u liever naar
accordeonmuziek luistert, wordt dan donateur. Meld u aan via deze
website dordtsacc@gmail.com
.
Met dank aan de leden, de dirigent, de donateurs en de adverteerders in dit boekje,
Herna Latooij
Voorzitter D.A.C.
Naar het begin van deze pagina
Het is inmiddels alweer bijna 7 jaar geleden dat het bestuur van D.A.C. mij benaderde om dirigent te worden bij hun vereniging. Ik was in dat jaar aan het Rotterdams conservatorium afgestudeerd als dirigent, na al eerder mijn accordeonstudie daar te hebben afgerond. Een jonge dirigent dus, met een visie op muziek en bepaalde ambities. Als je net van het conservatorium komt, denk je dat jij jouw visie en ambities wel eens even aan dat, voor jou nieuwe, orkest op zult leggen. Maar niets is minder waar. Je krijgt te maken met een orkest wat jaren lang onder een andere dirigent heeft gewerkt en dus bijvoorbeeld een heel andere manier van spelen heeft dan die jij voor ogen hebt. Het zijn jaren geworden van wennen, elkaars visies verkennen, water bij de wijn doen, slijpen aan elkaar, kortom groeien, van beide kanten en merken dat de samenwerking vruchtbaar wordt. Een fijne ontwikkeling, waaraan veel mensen hun deel hebben en betrokkenheid tonen. Wat een rijk vak!!!
Inmiddels heb ik de muziekwereld voor een groot deel vaarwel gezegd en ben begonnen een nieuwe carrière op te bouwen in het onderwijs. Maar de muziek zit in je bloed en dát kruipt waar het niet gaan kan. Daarom hoop ik dat ik aan het aantal jaren wat ik inmiddels met veel plezier heb gewerkt bij D.A.C. nog vele jaren toe kan voegen.
Ik hoop dat D.A.C. de goede lijn die zij nu te pakken heeft in opleiding, repetities en vooral clubliefde nog minstens 40 jaar vol kan houden en wens ons, als vereniging, een nog minstens zo vruchtbare periode toe als de afgelopen 40 jaar!
Anneke van 't Verlaat
Naar het begin van deze pagina
D.A.C. drijft al 40 jaar op de tomeloze inzet en het enthousiasme van haar twee achtereenvolgende dirigenten, en van al die honderden accordeonliefhebbers die in de loop der jaren lid zijn geweest. Een groot aantal daarvan mogen we inmiddels tot de "harde kern" van de vereniging rekenen. En dit zijn niet alleen spelende leden. Even belangrijk zijn de mensen die de vereniging op allerlei gebied ondersteunen, bijvoorbeeld door week in - week uit klaar te staan achter onze gezellige bar voor een vers gezet bakkie koffie of een professioneel geschonken biertje.
Joop
en Bep bereiden de maaltijd tijdens een studieweekend
Tot die harde kern behoort zeker ook Aart Versteeg. Hij is inmiddels 75 jaar oud en 35 jaar lid en nog steeds iedere week aanwezig op de repetities.
Aart
(ons oudste lid) aan de Schnitzel in Innsbruck
In de tijd dat D.A.C. werd opgericht kende Dordrecht zo'n 4 accordeonverenigingen van een behoorlijke omvang. Op dit moment is D.A.C. de enige overgebleven vereniging van enige omvang. D.A.C. dankt dit voor een goed deel aan de "eigen" muziekschool. Beide dirigenten, maar ook één van onze leden van het eerste uur, Lea de Bruijn, hebben als docent vele muziekliefhebbers enthousiast gemaakt voor de accordeon. De niet te vermijden uitstroom van leden bleek op deze manier altijd weer gecompenseerd te kunnen worden door de instroom van eigen leerlingen. Bovendien heeft de vereniging altijd accordeons ter beschikking gesteld aan nieuwe leden. Gezien de aanschafprijs van deze instrumenten werkt dit natuurlijk drempelverlagend.
Naar het begin van deze pagina
Stadhuis
Dordrecht 1962 (huwelijk oprichter Gerrit Smits met Trudy)
De vereniging is opgericht door Gerrit Smits, een virtuoze accordeonist, en muziekleraar van een aantal veelal jonge accordeonisten. Tijdens zijn huwelijk in 1962 met Trudie was al duidelijk dat deze muziekschool een belangrijk onderdeel van zijn leven was geworden - zijn leerlingen vormden een erehaag op de trappen van het stadhuis. In het jaar daarop werd de vereniging officieel opgericht, op 11 april 1963.
Naar het begin van deze pagina
Reeds vanaf 1964 werd met veel succes deelgenomen aan concoursen. De vereniging promoveerde tussen 1964 en 1970 van de 4e afdeling naar de ereafdeling. In deze periode werden werken gebracht als Ouverture in C (Würtner) en Bagatelle (Rixner).
Na een kennelijke adempauze, waarin het aandacht meer uitging
naar regionale optredens, deed D.A.C. pas in 1975 opnieuw mee aan een
concours. Vanuit de testklasse werd het orkest ingedeeld in de 2e
divisie. Twee jaar later werd deelgenomen aan het grootschalige en
prestigieuze NOVAM-gouden-jubileum concours in Rotterdam.
D.A.C. was inmiddels een "Koninklijk erkende vereniging". Gerrit was
hier erg trots op. De betreffende onderscheiding kreeg een ereplaats in
zijn leslokaal.
In die tijd ging ook een andere wens in vervulling. Er werd een ensemble opgericht met daarin een aantal gevorderde spelers van het reeds bestaande orkest. Gerrit speelde zelf ook mee. Het doel was om met dit ensemble in de "hogere regionen" mee te kunnen draaien. Het ensemble ging voortvarend te werk. Reeds in 1978 werden radio-opnamen gemaakt voor de KRO en in 1980 presenteerde het ensemble zich op een concours in Vlissingen in de testklasse met de Irische Suite (Seiber) en Donna Diana (Reznicek)! Het ensemble werd ingedeeld in de 1e divisie.
In 1979 beleefde de vereniging haar buitenlandse primeur. D.A.C. accepteerde de uitnodiging om deel te nemen aan een festival georganiseerd door een accordeonvereniging uit Vendenheim (in de Franse Elzas). Zowel het orkest als het ensemble verzorgden een aantal optredens.
Naast de concoursen trad DAC in de jaren 80 nog steeds vaak op in de regio. Uiteraard waren daar de traditionele jaarconcerten in november. Er werd ook regelmatig opgetreden in bejaarden- en verzorgingstehuizen. In 1983 organiseerde D.A.C. een concours ter gelegenheid van het 20-jarig bestaan. Het was een succesvolle en druk bezochte dag. Ook aan de lustra in 1988 en 1993 werd de nodige aandacht besteed, hoewel iets minder uitbundig.
In oktober 1996 gebeurde dan waar niemand rekening mee had gehouden. Pas 63 jaar oud komt Gerrit onverwacht te overlijden. Na 33 jaar moest de vereniging verder zonder haar oprichter en dirigent.
Naar het begin van deze pagina
Een belangrijke gebeurtenis in deze periode is de verregaande samenwerking met de Sliedrechtse accordeonvereniging Accemble. (Dit is de vereniging waar Anneke haar roots heeft.) In 1998 werd het fusieorkest "Daccemble" opgericht. Het D.A.C. ensemble is hier volledig in opgegaan.
De deelname aan Novam concoursen werd fors opgeschroefd, mede door de nieuwe mogelijkheid om in de festivalklasse deel te nemen. Vanaf 1998 is ieder jaar deelgenomen aan een concours - het laatst in oktober 2002 tijdens het 75-jarig jubileum van de Novam. Onbetwist hoogtepunt in deze reeks was deelname in 2001 aan het internationale concours in Innsbruck. Zowel D.A.C. als Daccemble waren hier aanwezig. Voor iedereen was het een onvergetelijke ervaring.
Naast de reeds genoemde concoursen heeft D.A.C. in deze jaren
opgetreden op de door D.A.C. of Accemble georganiseerde jaarlijkse
uitvoeringen, en op gelegenheidsfestivals als "de dag van de accordeon"
in Alphen a/d Rijn en het baggerfestival in Sliedrecht.
Ook vermeldenswaardig is de introductie van studieweekends ter
voorbereiding op al deze evenementen. Voor de techniek en muzikaliteit
van het orkest, maar zeker ook voor de "teamvorming" en sfeer, mogen
deze weekends een groot succes worden genoemd.
Onderweg
naar een studieweekend
Tijdens
een studieweekend wordt niet alleen gerepeteerd ...
Naar het begin van deze pagina
